Wplyw przeciwcial neutralizujacych na leczenie SM Ludwig Kappos, MD, Basel, Switzerland i Andrew D. Goodman MD, Rochester NY Journal Plus, Anenberg Center For Health Sciences at Eisenhower, July 2006.

Tlumaczyla na polski i opracowala Joanna Woyciechowska MD. PhD.

Od jakiegos czasu wiadomo nam, ze przeciwciała neutralizujace zmniejszaja wplyw leczenia interferonem poprzez blokowanie jego receptora. Nasze czteroletnie badania objely 800 pacjetow z remitujacym SM, leczonych domiesniowo Avonexem albo 30mikrogramow albo 60 mikrogramow raz w tygodniu. Potrzebny byl dluzszy okres obserwacji dla zauwazenia wplywu powstajacych przeciwcial neutralizujacych na przebieg choroby.

Wiedzielismy, ze podawanie leku raz w tygodniu, w porownaniu ze wstrzyknieciami, co drugi dzien czy codziennie powoduje powstanie przeciwcial pozniej. Nasze badania pozwolily ustalic, ze przeciwciala zmniejszaja efektywnosc leku: zarowno jego wplyw na obraz MRI, czestosc rzutow jak stopien niesprawnosci.

Ta ostatnia obserwacja byla niespodziewana i wazna. Niestety jest to udokumentowana prawda. Interferon ma niewielki czy zaden wplyw na stopien niesprawnosci i dlatego to sie okazalo ponizej naszych oczekiwan. Przeciwciala neutralizujace maja ujemny wplyw nie na jeden czy dwa parametry, ale obejmuja cala game wpływu interferonu nie tylko na ilosc rzutow, czy obrazu MRI, ale wlasnie na stopien niesprawnosci.

Dwa inne doniesienia na ten temat ukazaly sie w tym samym wydaniu pisma Neurology. Dr. Francis omawia wplyw Avonexu podawanego inaczej, podskornie, ale tamte wyniki sa bardzo podobne do naszych. Nasze badania maja wysoka wartosc i sa wynikiem dlugoterminowej, czteroletniej obserwacji.

Nasi pacjenci mieli wieksza aktywnosc choroby z mozliwoscia przejscia do formy postepujacej. W zwiazku z tym wszyscy byli aktywnie leczeni bez grupy placebo od poczatku obserwacji.

W tym samym numerze Neurology Dr. Sorenson, z Danii opublikowal wyniki bardzo dobrze przeprowadzonych badan leczenia SM zarowno Avonexem IF-beta 1-a jak Betaseronem, IF- beta,1-b. Przeciwciala powstawaly o 30% czesciej przy wstrzyknieciach podskornych jak tez
przy czestszym podawaniu leku. Tylko okolo 6% przeciwcial obserwowano u osob bioracych lek domiesniowo. Wszystkie publikacje dokumentuja powstawanie przeciwcial w ciagu pierwszego roku leczenia a najpozniej w ciagu pierwszej polowy nastepnego roku. Glowna lekcja dla neurologow polega na tym, ze powinni sprawdzac pozim przeciwcial po roku kuracji i nastepenie conajmniej co pol roku. Jesli po dwoch latach nie ma przeciwcial to wtedy jest male prawdopodobienstwo, ze powstana one pozniej.

Nie mamy metod mierzenia postepu choroby w ciagu dluzszego czasu. Jesli pacjent juz ma obecne przeciwciala, to nawet niski ich poziom ma wplyw na wynik leczenia. Im wiekszy poziom tym wiekszy jest ich negatywny wplyw lacznie z wplywem na stopien niesprawnosci.

Te same rezultaty z roznych osrodkow i roznych badan prowadza do powaznych wnioskow i powinny byc powaznie potraktowane przez klinicystow. Kazde leczenie a zwlaszcza leczenie srodkiem
pochodzenia biologicznego powoduje rekacje powstawania przeciwcial. Rowniez Glatimar powoduje ich powstawanie, ale narazie nie mamy danych na ile te przeciwciala ujemnie wplywaja na leczenie tak jak to juz wiemy o interferonach.

Biorac pod uwage KOSZT LECZENIA tymi preparatami, musimy byc pewni, ze leczenie jest efektywne nie tylko pomagajac choremu, ale rowniez jest warte swojej ceny. Problem przeciwcial powinien zmusic nas do glebszej anlizy tej efektywnosci. Mierzenie przeciwcial przeciw interferonowych jest konieczne jak tylko staje sie widoczne, ze choroba pozostaje aktywna mimo leczenia.

Neurolodzy w Europie zalecaja systematyczne mierzenie przeciwcial i jezeli przeciwciala sa obecne, przerywaja leczenie interferonem bez wzgledu na to jaki jest obraz kliniczny pacjenta. Wtedy inne leczenie wchodzi w rachube.

To jest bardzo wazne, zeby test uzywany przez dane laboratorium byl jak najbardziej nowoczesny a jesli wyniki sa niezgodne z obserwacja kliniczna test powinien byc powtorzony. Z tym co wiemy dzisiaj, nie ma powodu trzymania pacjenta na leczeniu, ktore nie ma pozytywnego wplywu na chorobe. Trzeba je zmienic. Przeciwciala neutralizujace maja wplyw na wynik leczenia i musimy to pamietac.

W podsumowaniu Dr. A. Goodman napisal: Okolo 45% pacjentow leczonych interferonami ma przeciwciala interferonowe po uplywie leczenia od 6 miesiecy do dwoch lat. Kiedy wyzsze miana pojawiaja sie i trwaja niweluja one efekt leczniczy. Pacjenci maja czestsze rzuty, wiecej zmian w MRI zarowno aktywnych ognisk jak tez zniszczenia tkanki mozgu i te zmiany sa statystycznie znamienne. Przeciwciala powstaja czesciej przy leczeniu Betaseronem niz Avonexem.

Te dane wskazuja klinicystom podjecie zdecydowanych krokow czyli badanie przeciwcial pod koniec pierwszego roku kuracji i po dwoch latach a pozniej jesli choroba zmienia swoj kurs w kierunku pogorszenia. Lepiej jest zaczynac leczenie mniej immunogennym lekiem czyli Avonexem (Rebifem). Pamietac nalezy, ze wszystkie interferony wywoluja krzyzowe reakcje wiec jesli sa juz przeciwciala, to sa one skierowane przeciw wszystkim interferonom. Rutynowe sprawdzanie obecnosci i poziomu przeciwcial jest konieczne i dla celow leczniczych i ekonomicznych.

Jesli Delfiny znaja moje sugestie, to pewno pamietaja, ze z innych niezaleznych zrodel od dawna wiadomo, iz przeciwciala przeciw interferonowe powstaja wczesniej. Juz po trzech miesiacach podskornego ich wstrzykiwania sa obecne. Dla tych, ktorzy zdecydowali brac interferon, sugerowalam tez wstrzykiwanie domiesniwe Rebifu jako ze chemicznie/biologicznie jest on identyczny z Avonexem, a wstrzykiwanie domiesniowe opoznia powstawanie przeciwcial. Powyzsze wyniki badan, prowadzonych juz razem z producentem interferonu, przyznaja, ze po roku leczenia wiekszosc osob juz ma przeciwciala obecne w ich krwi. Jestem nadal przekonana, ze RW praktykowana solidnie i wiernie daje ogromna szanse pokonania choroby a okresowe wstrzykniecia dozylne dawki (2 Gramy) Solumedrolu hamuja ja ewidentnie.

---